Je hond kijkt je aan met die grote ogen terwijl jij een stuk chocolade eet, en heel even twijfel je: kan één stukje echt kwaad? Het korte antwoord: ja, dat kan. Heel wat voeding die voor ons doodnormaal is, is voor honden giftig of ronduit gevaarlijk. Chocolade, druiven, ui, xylitol: het lijstje is langer dan de meeste baasjes denken. In deze gids zetten we alles op een rij: welke voedingsmiddelen je hond nooit mag eten, waarom ze gevaarlijk zijn, welke symptomen je in de gaten houdt, en vooral wat je meteen doet als je hond toch iets verkeerds heeft binnengekregen.

Deze informatie is algemeen van aard en geen vervanging van advies van je dierenarts. Vermoed je dat je hond iets giftigs heeft gegeten? Bel dan meteen je dierenarts of het Antigifcentrum (België: 070 245 245). Snel handelen maakt vaak het verschil.

In deze gids

• Waarom is mensenvoeding vaak giftig voor honden?
• De complete lijst in één overzichtstabel
• Chocolade: de bekendste boosdoener
• Druiven en rozijnen
• Ui, look, prei en sjalot
• Xylitol: de verborgen zoetstof
• Alcohol en rauw gistdeeg
• Cafeïne: koffie, thee en energiedrank
• Macadamianoten en andere noten
• Avocado
• Te veel zout
• Gekookte botten en andere fysieke gevaren
• Twijfelgevallen: zuivel, brood, rauw vlees
• Symptomen herkennen: wanneer trek je aan de bel?
• Wat als je hond het toch heeft gegeten? Het stappenplan
• Vergiftiging voorkomen in huis
• Veilige alternatieven en snacks
• Veelgestelde vragen

Waarom is mensenvoeding vaak giftig voor honden?

Honden zijn geen kleine mensen. Hun spijsvertering en stofwisseling werken anders dan de onze, en dat verschil zit vaak in de details. Een stof zoals theobromine, die wij probleemloos afbreken, blijft bij een hond veel langer in het lichaam circuleren. Daardoor stapelt ze zich op tot giftige concentraties. Hetzelfde geldt voor de zoetstof xylitol: bij ons gebeurt er niets bijzonders, bij een hond veroorzaakt ze een gevaarlijke insulinepiek.

Daar komt nog bij dat honden opportunistische eters zijn. Ze schrokken eerst en denken daarna, als ze al denken. Een hond die een reep chocolade vindt, eet zelden één blokje. Hij eet de hele reep, met wikkel erbij als het moet. Precies daarom is voorkomen zoveel belangrijker dan genezen, en is het cruciaal dat iedereen in huis weet wat wel en niet mag.

Belangrijk om te onthouden: de dosis maakt het gif. De grootte van je hond, de hoeveelheid die hij binnenkreeg en het type product bepalen samen hoe ernstig de situatie is. Eén druif is voor een Duitse dog iets anders dan voor een chihuahua. Twijfel je? Bel dan altijd, ook al lijkt je hond nog kiplekker. Sommige vergiftigingen tonen pas na uren of zelfs dagen symptomen.

De complete lijst in één overzichtstabel

Hieronder vind je de belangrijkste voedingsmiddelen die je hond niet mag eten, met het risico en de ernst. Verderop in deze gids bespreken we elk item in detail.

Voedingsmiddel	Risico	Ernst
Chocolade en cacao	Theobromine: hartritmestoornissen, trillen, epileptische aanvallen	Hoog, zeker pure chocolade
Druiven en rozijnen	Acuut nierfalen, ook bij kleine hoeveelheden	Zeer hoog
Ui, look, prei, sjalot	Afbraak van rode bloedcellen, bloedarmoede	Hoog, ook gekookt of als poeder
Xylitol (zoetstof)	Zware hypoglycemie, leverschade	Zeer hoog, al bij kleine hoeveelheden
Alcohol	Ademhalingsproblemen, coördinatieverlies, coma	Zeer hoog
Rauw gistdeeg	Uitzetting in de maag plus alcoholvorming	Hoog
Cafeïne (koffie, thee, energiedrank)	Hartkloppingen, rusteloosheid, trillen	Hoog
Macadamianoten	Zwakte in de achterpoten, trillen, koorts	Middelhoog tot hoog
Avocado	Persine: maag-darmklachten; pit is verstikkings- en blokkadegevaar	Middelhoog
Te veel zout	Zoutvergiftiging: extreme dorst, braken, in ernstige gevallen aanvallen	Middelhoog
Gekookte botten	Splinteren: verwondingen en perforatie van slokdarm of darm	Hoog
Fruitpitten (o.a. perzik, kers)	Verstikking, darmblokkade, cyanideverbindingen in de pit	Middelhoog

Chocolade: de bekendste boosdoener

"Mag mijn hond chocolade eten?" is een van de meest gestelde vragen bij dierenartsen, en het antwoord is een duidelijke nee. Chocolade bevat theobromine, een stof uit de cacaoboon die honden veel trager afbreken dan mensen. Daarnaast zit er ook cafeïne in, wat het effect versterkt.

De vuistregel: hoe donkerder de chocolade, hoe gevaarlijker. Pure chocolade en bakcacao bevatten veel meer theobromine dan melkchocolade. Witte chocolade bevat nauwelijks theobromine, maar is door het vet en de suiker nog steeds geen snack voor je hond. De grootte van je hond telt mee: een blokje melkchocolade voor een labrador is iets anders dan een halve reep pure chocolade voor een yorkshire terriër.

Symptomen van chocoladevergiftiging verschijnen meestal binnen enkele uren: braken, diarree, veel drinken, onrust, hijgen, een versnelde hartslag en trillen. In ernstige gevallen volgen hartritmestoornissen en epileptische aanvallen. Wacht niet tot je symptomen ziet: bel je dierenarts zodra je weet dat je hond chocolade heeft gegeten, en probeer in te schatten hoeveel en welk type.

Let op tijdens de feestdagen. Sinterklaas, kerst en Pasen zijn piekmomenten voor chocoladevergiftiging. Chocolade in schoentjes, onder de boom of verstopt in de tuin voor de paaseierenzoektocht: je hond vindt ze sneller dan de kinderen. Berg alles op buiten bereik.

Druiven en rozijnen

Druiven en rozijnen horen bij de gevaarlijkste voedingsmiddelen voor honden, en dat wordt vaak onderschat omdat ze zo onschuldig lijken. Ze kunnen acuut nierfalen veroorzaken. Het verraderlijke: de gevoeligheid verschilt sterk per hond en er bestaat geen bekende veilige hoeveelheid. De ene hond eet een trosje zonder zichtbare gevolgen, bij de andere volstaat een handjevol rozijnen voor levensbedreigende nierschade.

Rozijnen zijn geconcentreerde druiven en dus extra riskant. Denk ook aan producten waar rozijnen in verwerkt zitten: rozijnenbrood, sultanacake, muesli, kerststol. Symptomen zijn braken en diarree in de eerste uren, gevolgd door sloomheid, verminderde eetlust en veranderd plasgedrag. Nierschade kan pas na een tot drie dagen duidelijk worden, wanneer behandelen veel moeilijker is. Heeft je hond druiven of rozijnen gegeten, in welke hoeveelheid dan ook: bel meteen je dierenarts. Dit is geen afwachtsituatie.

Ui, look, prei en sjalot

Alles uit de lookfamilie (ui, look, prei, sjalot en bieslook) is giftig voor honden. Deze groenten bevatten zwavelverbindingen die de rode bloedcellen van je hond beschadigen en afbreken. Het resultaat is bloedarmoede: je hond wordt slap, moe, krijgt bleke slijmvliezen en kan donkere urine krijgen.

Twee dingen maken ui en look extra verraderlijk. Ten eerste maakt de bereidingswijze niets uit: rauw, gekookt, gebakken, gedroogd of als poeder, de gifstof blijft actief. Uienpoeder en lookpoeder zitten in ontelbaar veel bereide producten: soepen, sauzen, bouillonblokjes, babyvoeding, kant-en-klaarmaaltijden en chips. Een restje spaghettisaus of een kom soep is dus geen onschuldig extraatje.

Ten tweede is dit een sluipende vergiftiging. De symptomen verschijnen vaak pas na enkele dagen, en ook regelmatige kleine hoeveelheden stapelen zich op. Een hond die elke dag een beetje meeëet van een maaltijd met ui, bouwt geleidelijk schade op zonder dat je het merkt. Geef tafelrestjes met ui of look dus nooit, ook niet af en toe.

Xylitol: de verborgen zoetstof

Xylitol (ook vermeld als E967 of berkensuiker) is een zoetstof die voor mensen volkomen veilig is, maar voor honden extreem gevaarlijk. Bij honden veroorzaakt xylitol een massale afgifte van insuline, waardoor de bloedsuikerspiegel razendsnel keldert. Dat kan al binnen het half uur gebeuren. Bij grotere hoeveelheden kan xylitol daarnaast ernstige leverschade veroorzaken.

Het probleem: xylitol zit op plaatsen waar je het niet verwacht. Suikervrije kauwgom is de klassieker, maar denk ook aan suikervrije snoepjes en pepermuntjes, sommige tandpasta's en mondwaters, light-desserten en sommige potten pindakaas. Check daarom altijd het etiket voor je je hond pindakaas geeft: gewone pindakaas zonder zoetstof is in kleine hoeveelheden prima, de variant met xylitol is levensgevaarlijk.

Symptomen van een xylitolvergiftiging zijn braken, zwakte, wankelen, beven, ineenzakken en epileptische aanvallen. Dit is altijd een spoedgeval: bel onmiddellijk je dierenarts, ook als het maar om één stukje kauwgom gaat. Bij een kleine hond kan zelfs dat al te veel zijn.

Alcohol en rauw gistdeeg

Honden zijn veel gevoeliger voor alcohol dan mensen. Zelfs kleine hoeveelheden bier, wijn of sterke drank kunnen braken, coördinatieverlies, een gevaarlijk trage ademhaling, onderkoeling en in ernstige gevallen coma veroorzaken. Laat glazen dus nooit onbewaakt op hondenhoogte staan, en denk ook aan minder voor de hand liggende bronnen zoals desserts met likeur of etensresten die in alcohol gemarineerd zijn.

Rauw gistdeeg verdient een aparte vermelding, want het is dubbel gevaarlijk. Eet je hond een bol rijzend brooddeeg of pizzadeeg, dan rijst dat deeg gewoon verder in zijn warme maag. Dat veroorzaakt een pijnlijke, gevaarlijke uitzetting van de maag die de bloedsomloop en ademhaling kan belemmeren. Tegelijk produceert de gist bij het fermenteren alcohol, die rechtstreeks in de bloedbaan wordt opgenomen. Een hond die rauw deeg heeft gegeten moet dus altijd meteen door een dierenarts gezien worden. Gebakken brood is in kleine hoeveelheden geen gif, maar het is wel een calorierijke vulling zonder voedingswaarde voor je hond.

Cafeïne: koffie, thee en energiedrank

Cafeïne werkt bij honden op dezelfde manier als theobromine uit chocolade, en honden breken het net zo slecht af. Koffie, thee, cola, energiedranken en cafeïnetabletten zijn dus allemaal gevaarlijk. Een paar likjes koud geworden koffie zijn zelden een ramp voor een grote hond, maar koffiegruis, koffiebonen, theezakjes of een supplementpil zijn geconcentreerd en kunnen bij kleine honden snel tot vergiftiging leiden.

Symptomen zijn rusteloosheid, hijgen, een racend hart, trillen, braken en in ernstige gevallen aanvallen. Ze verschijnen meestal binnen één tot twee uur. Ruim koffiegruis en capsules dus veilig op, en zet je kop koffie niet op de rand van de salontafel bij een nieuwsgierige puppy in huis. In onze puppygids voor de eerste maanden lees je hoe je je huis puppyproof maakt.

Macadamianoten en andere noten

Macadamianoten zijn specifiek giftig voor honden. Waarom precies is nog altijd niet volledig opgehelderd, maar het effect is goed gedocumenteerd: zwakte, vooral in de achterpoten, trillen, braken, koorts en sloomheid, meestal binnen twaalf uur na het eten. De meeste honden herstellen met goede zorg, maar een dierenartsbezoek is altijd aangewezen.

Andere noten zijn niet allemaal giftig, maar wel problematisch. Walnoten kunnen bij bederf schimmelgifstoffen bevatten die trillingen en aanvallen veroorzaken. Alle noten zijn bovendien vet, zout (als borrelnoot) en door hun vorm een risico op verstikking of darmblokkade, zeker bij kleine honden. Kortom: noten horen niet in de voerbak. Wil je je hond iets knapperigs geven, kies dan voor hondensnacks die daarvoor gemaakt zijn.

Avocado

Avocado bevat persine, een stof die vooral voor vogels en sommige andere dieren zeer giftig is. Honden zijn er minder gevoelig voor, maar avocado kan wel braken en diarree veroorzaken. Het vruchtvlees is bovendien erg vet, wat bij gevoelige honden op de spijsvertering kan wegen.

Het grootste gevaar zit echter in de pit: die heeft precies de verkeerde maat en gladheid. Honden slikken hem in en dan kan hij vast komen te zitten in de slokdarm of de darm. Zo'n blokkade is een spoedgeval dat vaak een operatie vraagt. Ook de schil is moeilijk verteerbaar. Conclusie: hou avocado, en zeker de pit, weg van je hond.

Te veel zout

Een beetje zout hoort bij een normaal voedingspatroon, maar grote hoeveelheden in één keer kunnen bij honden zoutvergiftiging veroorzaken. Denk aan een zak chips of zoute borrelnootjes die wordt leeggeroofd, sterk gezouten charcuterie, maar ook aan zelfgemaakt zoutdeeg voor knutselwerkjes en het drinken van zeewater op het strand.

Symptomen zijn extreme dorst, veel plassen, braken, diarree en sloomheid. In ernstige gevallen volgen desoriëntatie, trillen en aanvallen. Zorg dat je hond altijd vers water heeft, en bel de dierenarts als je vermoedt dat hij veel zout binnenkreeg. Een compleet hondenvoer bevat precies de juiste hoeveelheid zout, nog een reden om tafelrestjes links te laten liggen en bij een volwaardig hondenvoer te blijven.

Gekookte botten en andere fysieke gevaren

Niet alles op deze lijst is gif. Sommige voeding is gevaarlijk door wat ze fysiek aanricht. De klassieker: gekookte botten, en dan vooral gekookte kippenbotten. Door het koken worden botten broos en splinteren ze in scherpe punten. Die splinters kunnen het tandvlees, de slokdarm, de maag en de darmen verwonden of zelfs perforeren. Ook een blokkade of ernstige constipatie komt voor. Geef je hond dus nooit de restjes van de braadkip, en let op met vuilniszakken en de gft-bak.

Andere fysieke gevaren in dezelfde categorie:

• Maïskolven: de maïskorrels zelf zijn niet giftig, maar de kolf is onverteerbaar en heeft precies de maat om vast te lopen in de darm.
• Fruitpitten: pitten van perzik, pruim, abrikoos en kers zijn een verstikkings- en blokkaderisico, en de kern bevat cyanideverbindingen.
• Appelpitjes: het vruchtvlees van appel is een prima snack, maar geef het zonder klokhuis.
• Vet en spekzwoerd: grote hoeveelheden vet kunnen het maag-darmstelsel zwaar belasten en bij gevoelige honden een pijnlijke alvleesklierontsteking uitlokken.

Twijfelgevallen: zuivel, brood, rauw vlees

Sommige voedingsmiddelen zijn niet giftig, maar ook niet aan te raden. Melk en zuivel bijvoorbeeld: veel volwassen honden verteren lactose slecht, met diarree en buikkrampen tot gevolg. Een likje yoghurt kan meestal geen kwaad, een bak melk wel. Kaas is vet en zout, dus hoogstens een minipuntje als beloning.

Rauw vlees en rauwe eieren zijn een verhaal apart: het risico zit vooral in bacteriën zoals salmonella, zowel voor je hond als voor de mensen in huis. Wie rauw wil voeren, doet dat het best doordacht en met goede hygiëne, en bespreekt het met de dierenarts. Rauwe vis kan parasieten bevatten en geef je beter niet.

En dan is er de grootste sluipmoordenaar die geen gif is: gewoon te veel eten. Tafelrestjes, extra snacks en te grote porties leiden tot overgewicht, en dat kost je hond gezonde levensjaren. Hoeveel je hond echt nodig heeft per gewicht en leeftijd lees je in onze voedingsgids voor honden.

Symptomen herkennen: wanneer trek je aan de bel?

Vergiftigingssymptomen verschillen per stof, maar dit overzicht helpt je snel te schakelen. Onthoud dat symptomen soms pas na uren of dagen opduiken: geen symptomen betekent dus niet dat er niets aan de hand is.

Symptomen	Actie
Braken of diarree, hond verder alert	Bel de dierenarts als je weet of vermoedt dat hij iets giftigs at; observeer nauwgezet
Trillen, beven, wankelen, zwakte	Meteen naar de dierenarts, dit wijst op inwerking op het zenuwstelsel of de bloedsuiker
Snelle of onregelmatige hartslag, hevig hijgen, onrust	Spoed: past bij chocolade- of cafeïnevergiftiging, direct bellen en vertrekken
Bleek tandvlees, donkere urine, extreme moeheid	Spoed: mogelijke bloedarmoede door ui of look, ook dagen na het eten nog relevant
Epileptische aanval, bewusteloosheid, ineenzakken	Levensbedreigend: onmiddellijk naar de dichtstbijzijnde (spoed)dierenarts
Opgezette, harde buik, kokhalzen zonder braken	Levensbedreigend: mogelijke maaguitzetting (denk aan gistdeeg), direct naar spoed
Niet willen eten, veel of net weinig plassen, sloom na 1 tot 3 dagen	Dierenarts bellen en vermelden wat hij mogelijk at: past bij nierschade door druiven of rozijnen

Wat als je hond het toch heeft gegeten? Het stappenplan

"Hond gegeten, wat nu?" Op dat moment telt elke minuut, maar ook kalmte. Volg dit stappenplan:

1. Haal je hond weg bij de bron. Neem weg wat hij aan het eten was, zodat hij niet nog meer binnenkrijgt. Kijk ook of andere huisdieren erbij konden.
2. Verzamel informatie. Wat heeft hij gegeten, hoeveel, en hoe lang geleden? Hou de verpakking bij: het etiket met ingrediënten en gewicht is goud waard voor de dierenarts.
3. Bel meteen je dierenarts of het Antigifcentrum (070 245 245). Beschrijf het product, de geschatte hoeveelheid, het gewicht van je hond en het tijdstip. Bel ook als je hond nog geen symptomen heeft: bij veel vergiftigingen is snel ingrijpen, vóór de symptomen, net het meest effectief. Buiten de openingsuren bel je een spoeddierenarts of dierenkliniek met wachtdienst.
4. Laat je hond nooit zelf braken zonder instructie. Braken opwekken met zout, huismiddeltjes of op eigen houtje is gevaarlijk en bij sommige stoffen (zoals bijtende producten) zelfs schadelijk. Alleen een dierenarts beslist of en hoe dat gebeurt.
5. Geef geen melk, voer of "neutraliserende" middeltjes. Het idee dat melk gif neutraliseert is een fabel. Volg uitsluitend de instructies van de professional aan de lijn.
6. Vertrek indien gevraagd meteen naar de praktijk. Neem de verpakking mee, en bij braaksel eventueel een staal. Hou je hond onderweg rustig en warm.
7. Blijf ook nadien alert. Sommige vergiftigingen, zoals die door druiven of ui, tonen zich pas na dagen. Volg de controleafspraken van je dierenarts op.

Zet deze nummers nu in je telefoon: je eigen dierenarts, de dichtstbijzijnde spoeddierenarts en het Antigifcentrum (070 245 245, dag en nacht bereikbaar). In een noodsituatie wil je niet moeten googelen.

Vergiftiging voorkomen in huis

De beste behandeling is de vergiftiging die nooit gebeurt. Zo verklein je de risico's drastisch:

• Berg risicoproducten hondenveilig op. Chocolade, snoep, kauwgom en medicijnen horen in een kast, niet in een handtas op de grond of op de salontafel.
• Maak van de vuilnisbak een fort. Een klepdeksel of een kastdeur houdt snuffelaars weg van botten, schillen en bedorven restjes.
• Informeer het hele gezin en bezoek. Vooral kinderen en goedbedoelende gasten delen graag tafelrestjes uit. Spreek een duidelijke regel af: alleen hondensnacks, niets van tafel.
• Let op in de keuken. Rijzend deeg, uien op het aanrecht, een plank met look: een hond op tegenaanrecht-hoogte is sneller dan je denkt.
• Train "laat" en "los". Een betrouwbaar laat-commando is levensreddend, binnen én buiten. Beloon het met een veilige snack, zodat loslaten altijd loont.
• Check etiketten op xylitol en uienpoeder voor je iets deelt, ook bij "gezonde" producten zoals pindakaas.

Veilige alternatieven en snacks

Goed nieuws: je hoeft je hond echt niets te ontzeggen. Er zijn genoeg lekkere én veilige opties. Deze verse extraatjes kunnen prima, in kleine hoeveelheden en altijd zonder pit, klokhuis of kruiden:

• Wortel: knapperig, caloriearm en de meeste honden zijn er gek op.
• Appel zonder klokhuis: fris en zoet, in partjes.
• Komkommer: ideaal voor honden die op hun lijn moeten letten.
• Banaan: lekker maar suikerrijk, dus met mate.
• Blauwe bessen: een handig klein trainingssnoepje.
• Gekookte kip of gekookt ei: puur, zonder zout, kruiden of botten.
• Watermeloen zonder pitten en schil: verfrissend op warme dagen.

Hou de tien-procent-regel aan: snacks en extraatjes samen leveren maximaal een tiende van de dagelijkse calorieën, de rest komt uit volwaardig voer. Kies je liever kant-en-klare beloningen, dan zijn er hondensnacks voor elk profiel: trainers, kauwsnacks voor de gebitsverzorging en zachte snoepjes voor pups en senioren. Merken zoals Edgard & Cooper, Pedigree en Frolic hebben een ruim gamma, en voor kleine honden zijn er de verwenmomentjes van Cesar. Voor honden met een gevoelige spijsvertering of specifieke noden kan je dierenarts een dieetlijn zoals Hill's aanraden; alles voor de dagelijkse ondersteuning vind je in onze categorie gezondheid voor honden.

Twijfel je of je hond wel het juiste basisvoer krijgt, of hoeveel snacks er nog bij mogen? Lees dan zeker onze gids over hoeveel je hond moet eten per gewicht en leeftijd.

Veelgestelde vragen

Wat mag een hond absoluut niet eten?

De belangrijkste no-go's zijn chocolade, druiven en rozijnen, ui en look (in alle vormen), xylitol, alcohol, rauw gistdeeg, cafeïne, macadamianoten en gekookte botten. Ook grote hoeveelheden zout en vet zijn gevaarlijk. Twijfel je over iets? Geef het niet en zoek het eerst op.

Mag mijn hond chocolade eten?

Nee. Chocolade bevat theobromine, dat honden slecht afbreken. Hoe puurder de chocolade en hoe kleiner de hond, hoe gevaarlijker. Heeft je hond chocolade gegeten, bel dan je dierenarts met het type, de hoeveelheid en het gewicht van je hond.

Mag mijn hond druiven of rozijnen eten?

Nee, nooit. Druiven en rozijnen kunnen acuut nierfalen veroorzaken en er bestaat geen bekende veilige hoeveelheid. Ook kleine porties zijn een reden om meteen de dierenarts te bellen.

Mag mijn hond ui of look eten?

Nee. Ui, look, prei en sjalot breken de rode bloedcellen af, ook gekookt, gebakken of als poeder in sauzen en soepen. De symptomen (zwakte, bleek tandvlees, donkere urine) verschijnen vaak pas na dagen. Geef dus geen tafelrestjes met ui of look.

Is een klein beetje dan ook al gevaarlijk?

Dat hangt af van de stof, de hoeveelheid en de grootte van je hond. Bij xylitol en druiven kan een kleine hoeveelheid al ernstig zijn; bij chocolade telt het type en het lichaamsgewicht. Omdat je dat zelf moeilijk inschat, geldt: bij twijfel altijd bellen met je dierenarts of het Antigifcentrum (070 245 245).

Mijn hond heeft iets giftigs gegeten maar heeft geen symptomen. Moet ik toch bellen?

Ja. Veel vergiftigingen tonen pas na uren of zelfs dagen symptomen, en behandelen werkt het best vóór die symptomen er zijn. Bel dus meteen, ook als je hond nog vrolijk rondloopt.

Mag ik mijn hond zelf laten braken?

Nee, doe dat nooit op eigen houtje. Bij sommige stoffen maakt braken de schade groter, en huismiddeltjes zoals zout zijn zelf gevaarlijk. Alleen een dierenarts beslist of braken opwekken zinvol en veilig is.

Zijn botten altijd verboden?

Gekookte botten wel: die splinteren en kunnen slokdarm en darmen verwonden. Over rauwe botten verschillen de meningen; bespreek dat met je dierenarts. Veilig kauwplezier geef je makkelijker met een kauwsnack die daarvoor gemaakt is.

Welke snacks zijn wel veilig voor mijn hond?

Wortel, appel zonder klokhuis, komkommer, blauwe bessen en gekookte kip zonder botten of kruiden zijn prima extraatjes. Kant-en-klare hondensnacks zijn de veiligste keuze omdat ze op honden zijn afgestemd. Hou alles binnen tien procent van de dagelijkse calorieën.

Veelgemaakte fouten

• Tafelrestjes met ui, look of saus "omdat het maar een beetje is".
• De restjes braadkip of andere gekookte botten aan de hond geven.
• Pindakaas delen zonder het etiket op xylitol te checken.
• Chocolade bewaren op plaatsen die de hond kan bereiken, zeker rond de feestdagen.
• Afwachten tot er symptomen komen in plaats van meteen te bellen.
• Zelf braken opwekken met zout of andere huismiddeltjes.
• Denken dat één druif of rozijn geen kwaad kan.
• Gasten en kinderen restjes laten uitdelen zonder afspraken.

Conclusie

Wat een hond niet mag eten, is helaas een lange lijst: chocolade, druiven en rozijnen, ui en look, xylitol, alcohol, rauw gistdeeg, cafeïne, macadamianoten, avocado, te veel zout en gekookte botten staan bovenaan. De rode draad is eenvoudig: geef je hond geen mensenvoeding, berg risicoproducten veilig op en hou het bij volwaardig hondenvoer met veilige snacks als extraatje. En gebeurt er toch een ongelukje? Wacht dan niet af, maar bel meteen je dierenarts of het Antigifcentrum op 070 245 245. Snel reageren is bij vergiftiging de beste bescherming die je je hond kunt geven.

Over dit artikel. Samengesteld door het team van Achazz op basis van breed aanvaarde veterinaire kennis over voedingsmiddelen die giftig zijn voor honden. Deze informatie is algemeen van aard en vervangt geen advies van je dierenarts. Vermoed je een vergiftiging, neem dan onmiddellijk contact op met je dierenarts of het Antigifcentrum (België: 070 245 245).

Veilig verwennen doe je zo

Bij Achazz vind je een ruim aanbod veilige hondensnacks, van trainers tot kauwsnacks, plus volwaardig hondenvoer van merken zoals Edgard & Cooper, Pedigree, Bonzo en Hill's. Zo verwen je je hond zonder risico. Twijfel je wat past bij jouw hond? Onze klantendienst helpt je graag verder.